سلام و درود

حسین رضا زاده یک مدال طلای دیگر به کلکسیون مدالهایش افزود، داخل پرانتز این راهم داشته باشید با توجه به این امر که توانست به راحتی وزنه بردار قطری (جابر سالم) از پیش رو بردارد پاسخ خوبی به کسانی که هنگام بازگشت از دومنیکن در فرودگاه مهرآباد و سایر نقاط تهران با تمسخر به وی گفته بودند که اگر فلانی نبود نمی توانستی طلا ببری داد.

بازهم و برای چندمین بار آرزومندم خدای متعال یار و یاور گل پسر اردبیلی مون باشد چون بنا به دلایلی که در نوشته قبلی مربوط به ایشان نوشته بودم رفته رفته تعداد حسد ورزان بیشتر می شود به طوری که خود رضا زاده هم در دوحه گفته : «اگر هزار كیلو هم می‌زدم و مدال نقره می‌گرفتم، می‌گفتند رضازاده باخته است. اما، با لطف خدا توانستم به هدفی كه از این بازی‌ها دارم دست پیدا كنم» . واقعاً جای بسی تاسف دارد که عده ای منتظر شکست وی هستند.

در ضمن من از بکار بردن نام هایی مانند هرکول و رستم(این رستم رو هم تازه دارند مد می کنند!) برای رضازاده می پرهیزم و اعتقاد دارم حسین رضا زاده نامی به غیر از حسین رضا زاده نباید داشته باشد از دادن القاب و تشابه های بی معنی برای او بپرهیزیم (برای کسب اطلاعات بیشتر به داستانهای هرکول و رستم مراجعه نمایید!!) این خود نشان از بحران جهان سومی بودن می دهد که همین که کسی کار مهمی انجام می دهد نامی افسانه ای (و البته در ایران نامی هم افسانه ای و هم بی معنی) برایش پیدا می کنیم.

پاورقی: البته من گزارشگر ورزشی بازیهای آسیایی نیستم ولی انصاف نیست مدال طلای یوسف کرمی را که دیروز (۱۸ آذر) گرفت ننویسم یوسف کرمی هم یکی از جوانان برازنده آذربایجان است وی در سال ۱۳۶۲ در میانه متولد شده و در شرایط سختی تکواندو را ادامه داده.