طبق یک سنت حسنه دیشب برای نهمین سال متوالی در دانشگاه تبریز برای مراسم شب قدر جمع شدیم، یاد و خاطره مراسم سالهای گذشته چنان ما را به خود مجذوب کرده که بی هیچ سوال و پرسش و هماهنگی در مسجد دانشگاه جمع می شویم! اما مسائلی که دیشب در دانشگاه مشاهده کردیم ما را به این سوال واداشت که آیا وقت آن نرسیده که سنت خود را تغییر دهیم؟!
به نظر من دیشب یکی از کم کیفیت ترین مراسم های دانشگاه در چند سال اخیر برگزار شد، بدعت هایی عجیب که در شب قدر مرسوم نیست اجرا شد. سینه زنی هایی به روش خاص اجرا شد، حتی ما متوجه نشدیم موضوع سخنرانی چه بود!، دعای جوشن کبیر که یکی از ارکان شب های قدر در دانشگاه تبریز است ناقص خوانده شد و مقرر شد در سه شب به اتمام برسد! برخلاف سالهای قبل که از حاضرین با یک کیک اهری و یک لیوان شربت آبلیمو پذیرایی می شد اینبار با کیک  اهری، موزو آب در بطری یکبار مصرف پذیرایی شد که نشان از افزایش منابع مالی برگزار کنندگان بود!. برخلاف سالهای گذشته اینبارمسجد جا برای نشستن داشت (افراد کمتری بودند و عده ای هم در بین مراسم آنجا را ترک کردند)! خلاصه کلام اصلا نچسبید! البته نمازهایی به جماعت خوانده شد که جای آنها در مراسم های قبل خالی بود.
به هرحال نباید تلاشها و زحمات برگزارکنندگان مراسم را نادیده گرفت این که من از کیفیت مراسمی راضی نبوده ام دلیلی بر نادیده گرفتن زحمات آنان نیست اما انتظار می رود با توجه به آنکه مراسم های لیالی قدر در دانشگاه تبریز همواره مشهور و خوب بوده و مخاطبان آن جوانان تحصیل کرده جامعه هستند، کیفیت مراسم رو به بهبود باشد نه آنکه رو به زوال رود!