دیروز توفیق ملاقات یکی از دوستان خوب و قدیمی خود را داشتم، قدمت آشنایی و دوستی ما به بیش از  10 سال قبل و دوران خوب و زیبای سربازی برمیگردد، هرچند مشکلات و مشغله های هردوی ما سبب شده دورادور احوال هم را جویا باشیم اما همین ارتباط کم و گاه محدود به مکالمه تلفنی نتوانسته اسباب سردی روابط ما را فراهم کند.
اصولا من جزء انسانهای با ارتباطات مردمی کم محسوب می شوم به عبارتی فردی خشک هستم که به سختی با افراد ارتباط دوستی برقرار میکند؛ هرچند برخی ادعا دارند روابط عمومی خوبی دارم اما تعداد دوستان دور و نزدیک من محدود به سه نفر در دوران سربازی و دو بزرگوار دیگر در دوران دانشگاه است .
بگذریم... اما دیدار دیروز این دوست بسیار خوشحالم کرد. می دانستم که با  رتبه 6 در یکی از رشته های خوب (و البته در دانشگاهی بسیار خوب) قبول شده (با اعلام نتایج آزمون کارشناسی ارشد این قبولی رسمی خواهد شد!)  اما فرصت تبریک از نزدیک دست نداده بود که دیروز حاصل شد. درهرحال از صمیم قلب به او و خانواده اش تبریک میگویم، موفقیت های دوستان موفقیت و افتخار ماست. به امید موفقیت های بیشتر و بالاتر برای «علی اصغر» و همه رفقای خوبم!