تحلیل فنی و تحلیل بنیادین دو مکتب فکری مهم در بازارهای مالی هستند . همانگونه که قبلاً بیان کردیم ، تحلیل فنی تغییر و حرکت قیمت اوراق بهادار را مد نظر دارد و از این داده ها برای پیش بینی تغییرات و حرکت آینده قیمت آن ، استفاده می کند . از سوی دیگر ، تحلیل بنیادین به عامل های اقتصادی توجه می کند که این عامل های اقتصادی به مبانی یا اصول اقتصاد معروفند . در اینجا به بیان تفاوت های این دو ، انتقادات وارد بر تحلیل فنی و چگونگی بکارگیری همزمان تحلیل فنی و بنیادین برای تحلیل بازار اوراق بهادار ، خواهیم پرداخت .
مقایسه نمودار با اظهار نامه های مالی
در ابتدایی ترین سطح ، یک تحلیلگر فنی یک سهم را بر اساس نمودار ها تحلیل می کند در حالیکه یک تحلیلگر بنیادین با اظهار نامه های مالی کار خود را شروع می کند.
یک تحلیلگر بنیادین با بررسی ترازنامه ها (Balance sheet) ، اظهار نامه های گردش نقدینگی و اظهار نامه های درآمد ، می کوشد تا ارزش یک شرکت را تعیین کند . در عبارات مالی ، یک تحلیلگر می کوشد تا ارزش ذاتی (درونی) یک شرکت را اندازه گیری کند. در این روش ، گرفتن تصمیمات سرمایه گذاری نسبتاً ساده تر است و در صورتی که قیمت یک سهام از ارزش ذاتی آن پایینتر باشد ، فرصت بسیار خوبی برای سرمایه گذاری خواهد بود . اگر چه این یک عبارت (که تحلیل فنی فقط مربوط به اظهارنامه های مالی است) جهت ساده سازی مفاهیم این مقاله بیان شده است ، ولی به عنوان یک مبنای فکری ساده ، همواره صادق و قابل قبول است.
از سوی دیگر ، متخصصینی که با تحلیل فنی کار می کنند ، معتقدند که نیازی به تحلیل مبانی شرکت نیست چون تمام اینها در قیمت سهام نهفته اند. این کارشناسان معتقدند که تمام اطلاعاتی را که آنها درباره یک سهام خاص نیاز دارند ، می توانند در نمودارها پیدا کنند .
افق زمانی
تحلیل بنیادین در مقایسه با تحلیل فنی یک راهکار دراز مدت را برای تحلیل بازار به کار می برد . در حالیکه تحلیل فنی را می توان در یک قالب زمانی چند هفته ای ، چند روزه و حتی چند دقیقه بکار برد ، تحلیل بنیادین سهام مربوطه را طی چند سال بررسی می کند .
مقایسه داد و ستد با سرمایه گذاری
نه تنها تحلیل فنی در مقایسه با تحلیل بنیادین کوتاه مدت است بلکه اهداف یک خرید (یا فروش) سهام برای هر راهکار متفاوت است . به طور کلی ، تحلیل فنی برای داد و ستد و تحلیل بنیادین برای سرمایه گذاری به کار می رود . سرمایه گذاران چیزهایی را می خرند که معتقدند ارزش آن افزایش خواهد یافت ، درحالیکه تجار چیزی را داد و ستد می کنند که معتقدند می توانند آنرا سریعاً با قیمت بالاتر به شخص دیگری بفروشند . اگرچه خط فاصل بین تجارت وسرمایه گذاری تار و مبهم است ولی همین خط فرضی یک تفاوت اساسی بین دو نوع تحلیل را مشخص می کند .
هیچ جواب درستی برای این سؤال که کدامیک صحیح تر است وجود ندارد . بحث هایی در مورد هر دو نوع تحلیل وجود دارد بنابراین ، بستگی به خود شما دارد که تحقیق کنید و نظر و فلسفه خود را در مورد این نوع تحلیل ها ، تعیین کنید .
آیا این دو نوع تحلیل را می توان با هم به کار برد ؟
اگرچه تحلیل فنی و تحلیل بنیادین از نظر خیلی از کارشناسان دو قطب مخالف –آب و روغن سرمایه گذاری – هستند ولی اغلب فعالان بازار با ترکیب این دو نوع تحلیل به موفقیت های بزرگی دست یافته اند . برای مثال ، برخی تحلیلگران بنیادین از روشها ی تحلیل فنی برای مشخص کردن بهترین زمان سرمایه گذاری بر روی یک سهام با ارزش پایین ، استفاده می کنند . در اغلب موارد این موقعیت ها در مواردی پیش می آید که یک سهام ، فروش بیش از حدی داشته باشد . با زمان بندی سرمایه گذاری بر روی یک سهام ، سودهای حاصله از سرمایه گذاری را می توان تا حد زیادی افزایش داد .
همچنین ، برخی از تحلیلگران فنی ممکن است به نتایج تحلیل بنیادین نگاه کنند تا به سیگنال فنی مورد نظر خود مقاومت ببخشند . برای مثال ، اگر یک سیگنال فروش از طریق الگوهای فنی و شاخصه ها ارایه شود ، یک تحلیلگر فنی ممکن است با مشاهده برخی داده های کلیدی بنیادین ، تصمیم خود را مجددا ً تایید کند. در اغلب موارد ، به کار گرفتن هر دو نوع تحلیل فنی و بنیادین ، بهترین شرایط تجاری و یا سرمایه گذاری را در اختیار شما قرار می دهد .

به نقل از سایت www.gann.ir