برنامه توسعه فردی یك برنامه زمان‌بندی شده مكتوب برای برآورده شدن نیازهای حرفه ای افراد در جهت رشد و توسعه آنهاست. در این برنامه سعی می گردد تا كاركنان با توجه به توانائیها و قابلیتهای خود، در راستای اهداف سازمان و شغل خویش توسعه یابند و بین نیازهای توسعه فردی و وظایف شغلی خویش ارتباطی پویا برقرار كنند. برنامه ریزی توسعه فردی به عنوان یك «ابزار كاربردی» باعث رشد و ارتقای دانش و مهارت كاركنان ازطریق مشاركت فعال سرپرستان و مدیران می شود كه مهمترین ویژگی آن تعامل دو سویه كاركنان و سرپرستان (مدیران) است. در این مقاله مفاهیم مربوط به برنامه توسعه فردی (ضرورت، تعریف، اهداف و مزایا)اشاره می شود و در ادامه فرایند 6 مرحله ای از برنامه توسعه فردی (شناسایی اولویتهای عملكرد، تعیین ارزیابی نیازهای مهارتی و اهداف توسعه ای، شناسایی گزینه های توسعه و انتخاب فعالیتها، در میان گذاشتن اهداف توسعه با سرپرستان و بحث با آنها پیرامون اهداف توسعه ، اجرا ونظارت بر پیشرفت فرایند)، به تفصیل تشریح می گردد.

کم کم غروب ماه خدا ديده مي‌شود                         صد حيف از اين صيام که برچيده مي‌شود

پیشاپیش حلول ماه شوال و فرارسیدن عید سعید فطر، عید تجلی خداخواهی و اوج امیدواری به مغفرت و رحمت الهی، را به همه دوستان و سروران گرامی تبریک و تهنیت عرض می نمایم

روسا برای همه مهم هستند ولی بیشترین اهمیت را برای افرادی دارند که مستقیما زیر دستشان کار مي‌کنند. فرقی نمي‌کند که شما مدیرعامل یک سازمان در فهرست 500شركت برتر فرچون هستید یا سرآشپز یک رستوران، موفقیت شما بستگی به توانایی شما در توجه کردن به افرادی است که بیشترین ارتباط را با آنها دارید.

طبق یک سنت حسنه دیشب برای نهمین سال متوالی در دانشگاه تبریز برای مراسم شب قدر جمع شدیم، یاد و خاطره مراسم سالهای گذشته چنان ما را به خود مجذوب کرده که بی هیچ سوال و پرسش و هماهنگی در مسجد دانشگاه جمع می شویم! اما مسائلی که دیشب در دانشگاه مشاهده کردیم ما را به این سوال واداشت که آیا وقت آن نرسیده که سنت خود را تغییر دهیم؟!
به نظر من دیشب یکی از کم کیفیت ترین مراسم های دانشگاه در چند سال اخیر برگزار شد، بدعت هایی عجیب که در شب قدر مرسوم نیست اجرا شد. سینه زنی هایی به روش خاص اجرا شد، حتی ما متوجه نشدیم موضوع سخنرانی چه بود!، دعای جوشن کبیر که یکی از ارکان شب های قدر در دانشگاه تبریز است ناقص خوانده شد و مقرر شد در سه شب به اتمام برسد! برخلاف سالهای قبل که از حاضرین با یک کیک اهری و یک لیوان شربت آبلیمو پذیرایی می شد اینبار با کیک  اهری، موزو آب در بطری یکبار مصرف پذیرایی شد که نشان از افزایش منابع مالی برگزار کنندگان بود!. برخلاف سالهای گذشته اینبارمسجد جا برای نشستن داشت (افراد کمتری بودند و عده ای هم در بین مراسم آنجا را ترک کردند)! خلاصه کلام اصلا نچسبید! البته نمازهایی به جماعت خوانده شد که جای آنها در مراسم های قبل خالی بود.
به هرحال نباید تلاشها و زحمات برگزارکنندگان مراسم را نادیده گرفت این که من از کیفیت مراسمی راضی نبوده ام دلیلی بر نادیده گرفتن زحمات آنان نیست اما انتظار می رود با توجه به آنکه مراسم های لیالی قدر در دانشگاه تبریز همواره مشهور و خوب بوده و مخاطبان آن جوانان تحصیل کرده جامعه هستند، کیفیت مراسم رو به بهبود باشد نه آنکه رو به زوال رود!

دیروز توفیق ملاقات یکی از دوستان خوب و قدیمی خود را داشتم، قدمت آشنایی و دوستی ما به بیش از  10 سال قبل و دوران خوب و زیبای سربازی برمیگردد، هرچند مشکلات و مشغله های هردوی ما سبب شده دورادور احوال هم را جویا باشیم اما همین ارتباط کم و گاه محدود به مکالمه تلفنی نتوانسته اسباب سردی روابط ما را فراهم کند.
اصولا من جزء انسانهای با ارتباطات مردمی کم محسوب می شوم به عبارتی فردی خشک هستم که به سختی با افراد ارتباط دوستی برقرار میکند؛ هرچند برخی ادعا دارند روابط عمومی خوبی دارم اما تعداد دوستان دور و نزدیک من محدود به سه نفر در دوران سربازی و دو بزرگوار دیگر در دوران دانشگاه است .
بگذریم... اما دیدار دیروز این دوست بسیار خوشحالم کرد. می دانستم که با  رتبه 6 در یکی از رشته های خوب (و البته در دانشگاهی بسیار خوب) قبول شده (با اعلام نتایج آزمون کارشناسی ارشد این قبولی رسمی خواهد شد!)  اما فرصت تبریک از نزدیک دست نداده بود که دیروز حاصل شد. درهرحال از صمیم قلب به او و خانواده اش تبریک میگویم، موفقیت های دوستان موفقیت و افتخار ماست. به امید موفقیت های بیشتر و بالاتر برای «علی اصغر» و همه رفقای خوبم!