مطالب این نوشته را از مقاله روزنامه دنیای اقتصاد به قلم مسعود سيفی‌ اعلا برداشته ام که در تاریخ ۱۹ فروردین ۱۳۸۷ چاپ شده اینکه من یا شما چقدر با نوشته های ایشان موافق هستیم مساله ای است که می توان در مورد آن صحبت کرد ولی این مهم که مقاله حاضر دربرگیرنده برخی از واقعیات انکار ناپذیر تبریز است را نمی توان انکار کرد.

دو فیلم زیر که در قسمت ادامه مطلب قابل مشاهده است قسمتی از نظرات من در مورد خصوصی سازی، بورس اوراق بهادار و سازکار اجرایی اصل ۴۴ است. متاسفانه فرصت ضبط قسمتهای دیگر آن را بدست نیاوردم

دیروز عصر حوالی نصف راه ناگهان دیدن نام دکتر صمد سرداری نیا بر روی نصف برگ A4 که اعلامیه مراسم تشیع جنازه و شام غریبان ایشان بود میخکوبم کرد دیر بود و امکان رفتن به مراسم نبود.

سرداري نيا، در 21 ارديبهشت 1326 در محله« امير‌ خيزي» تبريز ديده به جهان گشود و پس از اتمام تحصيلات دوران ابتدايي تا دبيرستان ،در سال 1346 وارد دانشگاه تبريز شد.

وي در سال 1350در مقطع كارشناسي تاريخ از اين دانشگاه فارغ التحصيل شد و پس از استخدام در صدا و سيما بار ديگر به دانشگاه رفت ولي اين بار در رشته حقوق قضائي به تحصيل پرداخته و در سال 1357 فارغ التحصيل شد.

اين استاد تاريخ آذربايجان در دوران حيات خود دانشجويان متعددي را تربيت كرده و به جامعه مطبوعاتي استان تقديم كرد.

استادسرداری نیااز جمله مورخینی بود كه آوازه شهرتش از مرزها فراتر رفته بود . از آثار مهم ایشان مي توان به تبريز شهر اولين ها، سيري در تاريخ آذربايجان، قره باغ، باكو شهر نفت و موسيقي، مشاهير آذربايجان، ملانصرالدين در تبريز، باقرخان سالار ملي، تاريخ روزنامه ها و مجلات آذربايجان، آذربايجان پيشگام جامعه مدني، آذربايجان مهد صنعت چاپ در ايران، ايروان يك ايالت مسلمان نشين بود ، اشاره كرد.

 ضایعه فقدان این محقق ارزشمند را خدمت خانواده محترم ایشان و مردم فرهنگ دوست آذربایجان تسلیت عرض کرده و برای آن مرحوم رحمت و برای بازماندگان صبر و شکیبایی آرزومندم